تصمیم گرفتن برای تهیه یک لباس ورزشی مناسب خیلی آسان‌تر از تصمیم‌گیری برای انجام مداوم تمرین‌های ورزشی و انتخاب یک روش صحیح تغذیه است!

وقتی حرف از انتخاب لباس ورزشی می‌شود باید ۲ نکته اساسی را برای اول کار درنظر داشته باشید. اول لباسی را انتخاب کنید که با پوشیدنش بیشترین احساس راحتی را به دست بیاورید. دوم باید بتوانید انواع و اقسام حرکت‌های ورزشی را در آن لباس انجام بدهید.

شاید عجیب به‌نظر برسد اما توجه به این ۲ نکته خیلی از گزینه‌هایی که به نظر مناسب می‌رسند را رد خواهد کرد. البته ما به بیان همین ویژگی‌ها بسنده نکرده‌ایم و در کنار آن‌ها جدیدترین و جالب‌ترین نکات مربوط به انتخاب لباس و کفش‌های ورزشی را هم درنظرگرفته‌ایم. شک نداشته باشید که با رعایت این موارد ظاهری حرفه‌ای و آراسته خواهید داشت و در عین حال گزینه‌های استاندارد را به راحتی تشخیص خواهید داد.

 

هر لباسی که ظاهر ورزشی داشته باشد ورزشی نیست. یکی از محبوب‌ترین پارچه‌هایی که لباس‌های ورزشی را از آن‌ها تهیه می‌کنند در مرحله اول کتان است. بعد از کتان نوعی جنس خاص که معمولا نخ شمع را از آن تهیه می‌کنند و جاذب رطوبت است توصیه می‌شود و این جنس در بازار با عنوان تجاری «درای- فیت» شناخته می‌شود که هوا را به‌خوبی از خودش عبور می‌دهد و به تنفس سلول‌ها کمک می‌کند. به هر حال تعریق زیاد هنگام ورزش کردن به اندازه کافی آزار‌دهنده هست، چه برسد که لباس‌تان آن را جذب نکند!

به این مسئله توجه داشته باشید که پوشیدن یک لباس درای فیت حسی مشابه پوشیدن یک لباس کتانی را دارد و به همان نرمی است، با این تفاوت که لباس کتانی، انعطاف‌پذیری لباس‌های درای فیت را ندارد و به اندازه درای فیت‌ها برای پوست‌تان مفید نخواهد بود. اگر جزو آن دسته از افرادی هستید که به سریع عوض کردن لباس‌تان بعد از ورزش زیاد اهمیت نمی‌دهید، یادتان باشد لباس‌های کتان ممکن است بعد از مدتی بوی عرق بدن را به‌خود بگیرند‌ اما لباس‌های درای فیت این طور نیستند. پوست در برابر ۲ عامل گرما و رطوبت آسیب پذیر است و ورزش کردن هر دوی این عوامل را فراهم می‌کند. هم گرم تان می‌شود و هم عرق می‌کنید. حالا فکرش را بکنید که لباس‌تان گرمای بدن‌تان را از بین نبرد و عرق هم روی سطح آن باقی بماند آن وقت شرایط برای جوش زدن و حتی رشد قارچ‌ها مهیاست! و خوشبختانه پارچه‌های درای فیت این احتمال را کاهش می‌دهند. حالا اگر باز هم پارچه‌های کتانی را ترجیح می‌دهید هیچ عیبی ندارد. فقط هر چند ماهی یک بار آن‌ها را عوض کنید. یادتان باشد بعد از ورزش استحمام کنید و حتما لباس‌تان را هم عوض کنید. بسته به این‌که برای لباس‌تان چقدر هزینه می‌کنید و در کدام نوع پارچه احساس بهتری دارید می‌توانید از پارچه‌های درای فیت یا کتان استفاده کنید. درای‌فیت‌ها به نسبت کتان گران‌تر هستند و از روش‌های علمی در ساخت‌شان استفاده می‌شود. لباس‌هایی که درای فیت هستند معمولا تنگ‌تر از سایر لباس‌ها روی بدن می‌ایستند. بر خلاف آن‌ها، لباس‌های کتانی ارزان‌تر هستند و به حالت آزاد روی بدن می‌ایستند.

 

خوب است که لباس‌های‌تان لایه‌های متحرک داشته باشند. منظور از لایه‌های متحرک، داشتن دکمه یا زیپ‌هایی است که می‌تواند به تعداد لایه‌های لباس اضافه کند یا با باز‌کردن‌شان از آن‌ها کم کند. این کار به شما امکان می‌دهد، لباس ‌ورزشی‌تان را در هر فصلی بپوشید.

ترکیب پلی استر و لاکرا ترکیبی است که عرق را از سطح پوست دور می‌کند. این پارچه موقعی که بدن‌تان گرم شده است مثل یک خنک‌کننده عمل می‌کند و موقعی که سردتان است دمای بدن را متعادل می‌سازد. برای همین در کنار درای فیت‌ها و پارچه‌های کتان می‌توانید سراغ این جنس هم بروید. این پارچه به‌خصوص برای لگینگ‌ها (شلوارهای تنگ ورزشی) مناسب است.

برای خرید وسایل ورزشی اول از همه تعیین کنید قرار است روی کدام‌شان بیشتر سرمایه‌گذاری کنید. قاعدتا کفش‌ها در اولویت قرار دارند. برای مثال لازم نیست سربندتان را حتما از برند خاصی انتخاب کنید چون اصلا مهم نیست. برعکس یک کفش حرفه‌ای به هر چه بهتر تمرین کردن‌تان کمک می‌کند. برای خرید لوازم ورزشی از آن جایی که معمولا گران هستند، سعی کنید گوش به زنگ حراج‌ها باشید. در این حراج‌ها اغلب تخفیف‌هایی تا ۵۰ درصد هم داده می‌شود که مسلما به نفع‌تان خواهد بود!

بسته به ورزشی که انجام می‌دهید حرکات مختلفی را هم انجام خواهید داد. ورزشکاران تا جایی که ممکن است از انجام حرکات غیرضروری خودداری می‌کنند اما محض احتیاط لباسی را انتخاب می‌کنند که لایه‌های محافظ داشته باشد. برای مثال ممکن است یکی از ورزش‌ها موجب ساییدگی پوست سطح زانوها شود. اگر شلوار ورزشی‌تان روی قسمت زانوها لایه‌های محافظ اضافه‌تری داشته باشد مانع این ساییدگی می‌شود و به سلامت‌تان کمک بیشتری خواهد کرد.

به رنگ لباس‌تان اهمیت بدهید. خیلی از کسانی که در کلاس‌های ورزشی ثبت نام می‌کنند برای کم کردن وزن می‌آیند. به همین دلیل هم رنگ مشکی را به‌عنوان یک رنگ ایده‌آل انتخاب می‌کنند که ۲ ویژگی دارد: هیچ وقت از مد نمی‌افتد و همچنین آن‌ها را لاغرتر نشان می‌دهد اما ورزش کردن یکی از کارهایی است که احتیاج به روحیه مثبت دارد و هیچ‌چیزی بیشتر از لباس‌های رنگی و طرح‌دار نمی‌تواند حال یک ورزشکار را سر جایش بیاورد. فکرش را بکنید اگر قرار باشد همه هم باشگاهی‌های‌تان لباس مشکی بپوشند که با یک سالن عزاداری طرف خواهید بود!

بر خلاف رنگ لباس می‌توانید کفش‌های مشکی را به‌عنوان کفش‌هایی مناسب انتخاب کنید. این کفش‌ها قابلیت ست شدن با بیشتر رنگ‌ها را دارند و به‌خصوص وقتی بیرون از باشگاه پوشیده می‌شوند نگران کثیف‌شدن‌شان نخواهید بود.

وقتی صحبت از انتخاب کفش ورزشی می‌شود لطفا در حق خودتان حداقل در این ۲مورد ساده نگذرید؛ سراغ کفش‌های معمولی که لایه زیری‌شان صاف است و معمولا برای استفاده در کوچه و بازار هستند، نروید و رشته ورزشی مورد نظرتان را قبل از خرید کفش مشخص کنید.

وقتی نوبت به انتخاب کفش ورزشی می‌رسد یادتان باشد که یک کفش مخصوص دوندگی لزوما جوابگوی نیازهای ورزشی شما در سایر رشته‌ها نیست، یعنی شما نمی‌توانید با یک کفش ساده پیاده‌روی کوهنوردی کنید یا حتی به ایروبیک بپردازید، چون نوع فشارهایی که به پا در این ورزش‌ها وارد می‌شود کاملا با هم متفاوت است.

با انتخاب کفشی که جنسی مناسب دارد و اندازه پای‌تان است ۲ قدم اساسی اول را برداشته‌اید.

کفش‌های دوندگی برای حرکات رو به جلو طراحی شده‌اند، نه حرکات دورانی و سایدتوساید برای همین هم برای ورزش ایروبیک مناسب نیستند. برای ایروبیک از فروشنده‌ها بخواهید کفش‌هایی که اصطلاحا به آن‌ها کراس ترینرز گفته می‌شود، نشان‌تان بدهند.

انتخاب کفش نامناسب دردسرهای زیادی را به‌وجود می‌آورد که شناخته‌شده‌ترین‌شان دردهای مفصلی و تورم ساق پاست.

ممکن است قیمت کفش‌های ورزشی استاندارد بالا باشد اما قیمت خدمات درمانی مسلما بالاتر است.

 

پیاده‌روی و دویدن هر ۲ از طبیعی‌ترین و محبوب‌ترین ورزش‌ها هستند. پارک‌ها پر هستند از آدم‌هایی که برای پیاده‌روی کردن یا دویدن آمده‌اند. درست است که بیشتر فروشندگان کفش‌های ورزشی اطلاعات خوبی درباره کفش‌ها دارند و وظیفه هم دارند شما را راهنمایی کنند اما خودتان هم دست به کار شوید تا احتمال هر گونه راهنمایی غلط را از بین ببرید!

کفش‌تان را به یک کفش چند منظوره تبدیل نکنید!

کفش‌های پیاده‌روی معمولا سفت هستند، بر خلاف کفش‌های مخصوص دویدن که انعطاف‌پذیری بالایی دارند. این کفش‌ها برای این‌که بیشترین تاثیر را داشته باشند بیشترین محافظت را از پاها به عمل می‌آورند. اگر قرار است هم بدوید و هم پیاده‌روی کنید ۲ جفت کفش تهیه کنید؛ یکی مخصوص دویدن و دیگری مخصوص پیاده‌روی.

 

مرتبا سایز پاهای‌تان را اندازه بگیرید. این باور که سایز پای بزرگسالان عوض نمی‌شود اشتباه است. سایز پای افراد با بالا رفتن سن تغییر می‌کند. به نکته دیگری هم توجه داشته باشید؛ سایز کفش‌های ورزشی بین برندهای مختلف فرق می‌کند. ممکن است سایز ۳۸ یک برند، ۳۹ برند دیگری باشد یا برعکس. پس موقع خرید به جای توجه به سایز دقت کنید که کدام شماره کاملا اندازه پای‌تان است. با فروشنده چانه نزنید چرا سایز ۴۰ به من می‌خورد درحالی‌که سایز من ۳۹ است! او هم درست مثل شماست!

 

• در پایان روز کفش بخرید. پاها در طول روز متورم می‌شوند و موقع دویدن و راه رفتن زیاد هم افزایش سایز پیدا می‌کنند. پس بهترین موقع برای خرید کفش موقعی است که پای‌تان در بزرگ‌ترین حالت خودش قرار دارد. کفشی را که در این حالت بخرید در همه حالت می‌توانید به پا کنید!

• جوراب‌هایی را که همیشه موقع ورزش کردن می‌پوشید همراه داشته باشید. اگر جوراب‌های طبی مخصوص ارتوپدی، می‌پوشید آن‌ها را هم به همراه داشته باشید. کفش ورزشی شما باید با پوشیدن این جوراب‌ها هم راحت و مناسب باشد.

• اگر کفش‌تان پای‌تان را می‌زند حرف فروشندگانی که می‌گویند جا باز می‌کند را باور نکنید. کمی در کفش فروشی بدوید و راه بروید، اگر راحت بودید کفش را به خانه ببرید.

• از قانون شست پا استفاده کنید! این قانون می‌گوید بین نوک شست پا و نوک کفش باید به اندازه عرض شست پا فاصله باشد. قوزک پا باید به‌خوبی محافظت و محکم نگه داشته شود. موقع راه رفتن نباید قوزک پای‌تان به سمت قسمت بالای کفش بلغزد. رویه کفش باید گرم، نرم و امن باشد. این قسمت نباید با تنگ بودنش پا را اذیت کند.

• آکادمی ارتوپدهای جراح ایالت متحده می‌گوید مناسب بودن یک کفش ورزشی وقتی قابل تشخیص است که بتوان شست پا را به راحتی درونش چرخاند و سایر انگشت‌ها را حرکت داد.

• هر کفش ورزشی را بعد از طی کردن مسافتی حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ مایل (هر مایل برابر با ۶/۱ کیلومتر است) باید عوض کرد. دقت داشته باشید، اگر احساس راحتی پای‌تان از بین رفته و میزان محافظت کفش از پاهای‌تان کاهش پیدا کرده، وقت تعویض کفش‌های‌تان رسیده است.

درست است که بعد از کمی فعالیت، بدن گرم می‌شود اما این نباید موجب شود، فکر کنید در زمستان همان لباس ورزشی همیشگی برای‌تان کافی است. در ورزش‌های زمستانی باید بیشتر از همیشه از بدن‌تان مراقبت کنید. همیشه یک سوئی‌شرت یا گرم‌کن ورزشی را به همراه داشته باشید و بعد از ورزش بپوشید. مهم نیست چقدر گرم‌تان است، یا حتی این‌که اصلا احساس سرما نمی‌کنید و دل‌تان می‌خواهد با همان لباس‌ها تا خانه بدوید! شما باید یک گرم کن بپوشید چون اگر این کار را نکنید به عضلاتی که بعد از ورزش در حالا ساخته شدن و شکل گرفتن هستند آسیب خواهید رساند.

 

حالا که قرار است یک ورزشکار درست و حسابی بشوید خوب است یکی از کوچک‌ترین وسایل ورزشی اما در عین حال مهم‌ترین آن‌ها را به سبد خریدتان اضافه کنید: سربند! خیلی‌ها فکر می‌کنند داشتند سربند ورزشی خیلی هم مهم نیست. آن‌ها به همراه داشتن حوله را ترجیح می‌دهند اما واقعیت این است که اگر دوست دارید بدون وقفه ورزش کنید و مرتبا به سراغ حوله‌تان نروید بهترین کار این است که این وسیله را تهیه کنید. سربندها مانع رسیدن عرق به پیشانی‌تان می‌شوند. مچ‌بندهایی هم برای همین منظور تهیه شده‌اند که دقیقا همین کار را انجام می‌دهند. با این تفاوت که نمی‌گذارند عرق موجب خیس‌شدن دست‌تان و مانع گرفتن وسیله‌های ورزشی بشود. آن‌هایی که ترجیح می‌دهند در فضای آزاد ورزش کنند به جای سربندها باید از کلاه‌های آفتابی استفاده کنند. البته کلاه‌های آفتابی ورزشی معمولا روی قسمت پیشانی‌شان چیزی شبیه سربند دارند. در نهایت یادتان باشد که ورزش‌هایی مثل ایروبیک و دوندگی بیشتر از سایر ورزش‌ها نیازمند سربند هستند!